قصه زن کچل
پُسِ دِهدا که خیار مِکُنه گَم مِتِلیم هِسی، بِگَم یاکه نگم؟
زن وُ مردیش اَ یَی دعوا که زِنِکِش چیلِش اَ مردَی وا کِه
گفت: اَی...! جوابَم میدَه ؟ مرگ عارِت که دو صد دُوم کّردِه
زِنَک اَ دَردِ سِرُوکو مَردَکِ راس وُبی وُ چادِرِش اَ سِر کِه
گفت: اَی تالَم اَ مَرگِت بِبُرَه تو اَ خُم وُ خُت سِرُوکو میدَه ؟
مه زنِت هِسَّم اَ صِحاب دِر کار مِنّـِتِت هِه بِکُنَم تالَت بار ؟
مَردَک اَحَرفِ زنَی خَشمِش اَمِی گفت:کِای سرهل اَریشه کنده
کُشکی هَم مِثلِ زِنو تالَت بی که اَ مَرگِت ببُرَم تالِی می
زِنِکِش دَسِّش اَ دَسمالِش کِه زیر مِینا سِر سِر طاسِش وا کِه
گفت: سِرُوکوم میدَه کِه تالَم نی بِنِشیم گَر اَ گَرِش میگو چی؟!
گَر اَ گَر می رسه میگو: زُلفَی! لَر اَ اَر می رسِه میگو: فَربَی
مِی گِهی مثلِ زِنو ای مَردَ نِصبِکی سیم مَهرِ او اِردَ ؟
اِدِعای سِـروُ تالَت مِکُنَه هِی سِر وُ تالَت اَمَرگِم مِکِنه؟
مَردَک اَ حرفِ زِنِی خَشمِی کِه ریشِشِی تکنی اَدَس، پاکِی کِه
گفت: شیطون لِعینَم میگو دَس بِکُه داربِنَه وَرگِر وُ بِکو!
اَی کِسیش گُف که توسیچِِه مِزنَه توبگوعاشق زُلـفِی وُبیدَه؟!
داربِنَش وَرگِرُ سیشِی راس کِه زِنِکِش خِنی اَ او گُفتِش چه؟
خشم مردَی چم لوسی وُبی گُ تِ کُم غُلغُله رُوسی وُبی؟
نوم اَ نوار سهـیلی بُرده نادِتِن نوم کلیله دمنه!
مِی نَت اِشنَفتِه که لقمونِ حکیم یَ پُسِ جیریِکیش بیدِه و ُلیم؟
گفت که بابا دِگِه چِت می هُتدَم؟ گفتکِه یَه کاکایِکیم می هُمدَم
اَ کُرش حضرتِ لقموش گفته یِه نِه تِت گفته که دیتُّوش گفته
بِرَه اَ دیتِّ بگو بامِش گُـتِه اَ خِر اُفتادیَه گردَت دیتّه!
نِصبِ جونَم وُ تِنَم اُو وُبیدِه تا که آخِرت دلِ اوم دِر اُوه
مِی مِه میرِی زنِ زشتَم؟ جونم که بِزنَم داربِنَه اَ زونَم؟
زنِکِش دَس اَ تِ دَسِّش پَس زِه چادِرش سِرکِه وُ کُوشِش پاکِه
گفتِش اِی مَردِکِ بی شرم وُحَیا توسِرُوکویِ گِری میدِه اَما؟
زُلفِ کی مِثلِ فُلونی بیدِه که گری تا سِرِ بُرگِش اَمِدِه !
نه تو خُت میگِه ای مَردَی اَمِه سُر تالِ تو گری رن سیچِه؟
مِی گِهیم اَوِسِنیم چی گفته؟ مِی دلم خواسِه دوجُفتِ گُرتِه؟
مِی گِهی رَفتیَه بُزّات خِری؟ ممدی لوله کِبابت مِ نِدی؟
مَردِکوش دی که زنِش بونِه میکُه گُف کِه گُرته وُکبابم خُم هِه
گُن وگُرتَه چِه تفاوت مِکُنَه؟ گُرتِه وُ لوله کبابم خُم هِه !
ایسّه اُوضِی مِه وُ اَحوالِ مِنِن هرکی میمبی اَوِشای مِه مِخِنِن
پُسِ دی بامُو که عَمو پُسِمه سِرشِش جُمبِنی وُهِی گُفتِش اَمِه
بَسکی"شوقی"سِروُکارِت مُفته هَم دِلِت خواسِه که شِعرت گفته
اَی مِبینه تو کِه شعرَم سُسِه مِتلَم گفته نِه شعرم گفته
مِه اگر شعر بِگَم لَفظِ عَجَم بهترِ قِیسِ عرب سیت میگم
بَدشواَ باقِله میگو باکِله! خوب شو اَ باقله میگو باجِلِه!
کُلخُنگِن(حَـبّـةُ الخَضراء)شُه او(سَـفَرجُل) میگو ما میگیم:به
اِی بُراررَسمیش هرشهری هِه هرکجا خوبش وُهم زِشـتِی هِه
